DOSKONAŁY UWODZICIEL

aut. Oliver Kuhn
wyd. Hidari

Sięgając po tę książkę miałem mieszane uczucia. Z jednej strony zdajemy sobie sprawę z wątpliwej wartości wszelkich poradników życiowych, z drugiej zaś czytamy je z ciekawości przełamując ten dystans. No, a nuż znajdziemy tam jakiś, chociaż jeden trick, który poprawi komfort naszego życia?

Sama idea „poradnika uwodziciela” nasuwa skojarzenia ze skończonym gamoniem rozpaczliwie usiłującym poderwać dziewczynę, pouczanym na stronicach książki przez podobnego nieszczęśliwca, z tym, że mającego pomysł na zarobienie pieniędzy na wydawaniu poradników. Jednak, jeśli zagadnienie to potraktujemy z należytym podejściem poradniki te nie mogą tylko mogą dostarczyć rozrywki, ale również podsunąć pewne, totalne wręcz pomysły. Dokładnie jak z filmami o Johnnym Bravo na Cartoon Network.

Autor książki, a jednocześnie jej główny bohater, będący na co dzień redaktorem Playboy`a wciela się w adepta światowych szkół podrywu i w bekskluzywnych klubach poznaje kolejne style zdobywania przychylności pięknych pań, niczym młody chińczyk poznający tajniki Kung Fu w Klasztorach Walecznych Mnichów. Z czasem nasz bohater osiąga doskonałość i podrywanie traktuje jak sport wyczynowy, stale podnosząc sobie poprzeczkę, dzieląc się przy tym z czytelnikami swoją wiedzą i doświadczeniem. Ta skarbnica porad taktycznych i chytrych strategii wskazuje również na olbrzymie różnice w postrzeganiu świata i siebie wzajemnie przez obie płcie oraz daleko przesuwa granicę, od której postrzegamy kogoś jako skończonego lebiegę. Jeśli poddamy się narzuconemu przez autora klimatowi i na moment zaczniemy traktować kobiety jako obcy gatunek – kto wie może odgadniemy, o co chodzi w tej książce i czy jej autor w końcu przestał być prawiczkiem. Styl poradnika jest mocno zróżnicowany, co nieco rozprasza czytelnika, ale też nie pozwala zapaść w zbyt głęboką drzemkę nad tą książką. Miejscami autor wplata zabawne dykteryjki, soczyste powiedzonka i zawsze twardo trzyma kierunek i styl lansowany przez Playboy`a.

Podsumowując sięgając po tę książkę miałem mieszane uczucia i teraz kończąc tę krótką recenzję mam je również, bo z jednej strony (o zgrozo!) piszę o poradniku uwodzenia, a z drugiej jednak nie żałuje czasu, który poświęciłem na jego przeczytanie, a co gorsza czytając go miejscami szczerze się uśmiałem. Ale, na wszelki wypadek zamierzam ostrzegać teraz obecne w moim towarzystwie panie, żeby zachowały szczególną ostrożność, gdyż przyswoiłem właśnie wspomnianą lekturę.

Kłaniam się pięknie