Spokojnie, to tylko prosaki

Wielu młodych mężczyzn z wielkim niepokojem obserwuje pojawianie się niewielkich, białawych krostek na skórze członka i jąder. Choć wielu z nich nie rozpoczęło jeszcze współżycia najczęściej podejrzenia o ich przyczyny niesłusznie padają na choroby weneryczne.

W okresie dojrzewania jak donoszą statystyki ponad 20% mężczyzn pojawiają się w okolicach genitaliów, głównie na skórze prącia, jąder, a niekiedy również na żołędzi tzw. prosaki. Są to niedające istotnych objawów takich jak ból, niegroźne z punktu widzenia patologii struktury o do dziś nie ustalonej etiologii. Pewne źródła sugerują predyspozycje genetyczne, inne skłaniają się jednak ku teorii przyczyn mikrobiologicznych.
Wielkość zlokalizowanych pod naskórkiem prosaków waha się od kilku do kilkunastu milimetrów, a niektóre dojrzałe zmiany wznoszą się ponad powierzchnię skóry i są wyczuwalne w badaniu jako twarde, silnie umiejscowione grudki. Powstają w wyniku zamknięcia gruczołów skórnych przyjmując postać białych, lub żółtawych guzków przypominających wyglądem właśnie nasiona prosa, z których po nakłuciu wydobywa się serowata substancja.
Prosaki mogą występować również na powierzchni ust, rzadziej na skórze twarzy, skroni, powiekach i powierzchni blizn. Niekiedy zmiany te obserwuje się również na zewnętrznych narządach płciowych kobiet (wargi sromowe), są one jednak najczęściej mniej okazałe.
Mimo częstych obaw prosaki najprawdopodobniej nie są zakaźne, czego najczęściej obawiają się młodzi pacjenci. To właśnie obawa o reakcję partnerki, lub też o zdrowie przyszłego dziecka w przypadku planowania ciąży skłania panów do poszukiwania specjalistycznej porady. W przypadku tej dolegliwości obejmuje ona w pierwszej kolejności wykluczenie innych, podobnych pod względem objawów, lecz znacznie bardziej kłopotliwych chorób. Jeśli zmiany są duże lekarz może za pomocą wymrażania, lasera, lub metodą tradycyjną je usunąć, lecz w przypadku znacznej ilości niewielkich krostek metoda te jest bezcelowa.
Leczenie farmakologiczne prosaków jest na chwilę obecną zupełnie bezowocne. Na rynku jak na razie brak preparatów skutecznych. Próby zastosowania Alantanu, Metronidazolu, Acykloviru, Zoviraxu, przeróżnych maści antybiotykowych i wielu innych nie przynoszą oczekiwanych rezultatów i wydają się być bezzasadne. Z kolei sięganie po przedziwne cudowne specyfiki oferowane w serwisach internetowych w najlepszym przypadku są startą pieniędzy, w gorszym zdrowia. Jeśli, któryś z tych specyfików miałby udowodnioną skuteczność dermatolodzy wiedzieliby o tym pierwsi. Czy kupujący rzeczywiście wierzą, że robiony przez sprytnego „biznesmena” w szopce za domem „Żel z dżdżownic” jest: a) skuteczny, b) bezpieczny, c) w ogóle zawiera dżdżownice?

Czego na pewno nie robić ?
Samodzielne manualne usuwanie prosaków, którego mrożące krew w żyłach opisy znajdziemy w Internecie jest zjawiskiem niebezpiecznym. Nieumiejętne użycie, niewłaściwych, niesterylnych narzędzi z dużym prawdopodobieństwem zaowocuje zakażeniem i związanymi z nim powikłaniami. O ile prosaki nie stanowią zagrożenia dla zdrowia to zakażenie tak. Podobnie rzecz ma się z opisywanym moczeniem członka i jąder we wściekle gorącej wodzie, co stwarza ryzyko bezpłodności. Jeśli koniecznie chcesz usunąć prosaki zgłoś się do specjalisty.

Co więc robić?
Odpowiedź nie jest zapewne tą, której oczekują czytelnicy mianowicie po prostu wyluzować się, dbać o codzienną higienę i czekać, aż na rynku w końcu pojawi się jakiś preparat o udowodnionej skuteczności. Warto śledzić poświęcone temu zagadnieniu miejsca w sieci, zachowując jednak zdrowy rozsądek przy ocenie zawartych w nich treści.

Przykładowe niespecjalistyczne serwisy o prosakach:
http://prosaki.republika.pl/
http://www.po40.pl/forum.php?id=730

Przykładowe zdjęcia prosaków:
http://www.phac-aspc.gc.ca/slm-maa/slides/normvar/images/hel007.jpg
http://162.129.70.33/images/Fordyce_spots_1_030103.jpg
http://commons.wikimedia.org/wiki/Image:Fordyces_spot_closeup.jpg



dr n. farm. Piotr Kaczmarczyk

zdjęcie pochodzi z serwisu